Dutch Arabic English Polish Turkish

Ingrid had de eetstoornis Anorexia Nervosa en een automutilatieverslaving.

Ingrid Joosten-klein

‘IK ZET MIJN EIGEN ERVARING IN OM ANDEREN TE HELPEN’

Ingrid Joosten (28) vocht jarenlang tegen Anorexia Nervosa. Ze ging door diepe dalen, maar wist de strijd uiteindelijk te winnen. Tijdens haar herstel is ze erachter gekomen dat achter haar eetstoornis meer schuil ging. Nu helpt ze sinds twee jaar anderen in haar werk als ervaringsdeskundige in het F-ACT Jeugdteam bij GGZ Oost Brabant.

Jeugd
Als kind was ik al erg rustig, een echte denker. Dit maakte dat ik weinig uitte wat mij bezighield, waardoor sommige gedachten uiteindelijk omsloegen in angsten. Vanaf mijn zesde was ik erg bang dat mijn ouders zouden gaan scheiden of dood zouden gaan, omdat zulke gebeurtenissen zich ook afspeelden in mijn directe omgeving. Om met deze angsten om te gaan, draaide ik knopen in mijn haren en trok ik deze uit, waardoor één pluk altijd korter was dan de rest. Ik voelde me rustiger door pijn te voelen. Ik zorgde ervoor dat mijn omgeving niets in de gaten had, door altijd op dezelfde plek aan mijn haren te trekken. Deze vorm van automutilatie (zelfbeschadiging) werd al snel een gewoonte.

Toen ik op de middelbare school zat, was ik erg onzeker en wilde ik er graag ‘bij horen’. Ik zat in een groeispurt, en kwam niet meer aan, waardoor ik steeds complimenten kreeg dat ik zo lang en dun was. Mijn zelfvertrouwen groeide hierdoor, en ik ging me er steeds meer op richten om lang en dun te blijven. Ik at steeds minder, maar begon me ook somberder te voelen. Het ging slechter met me en hoewel ik wist dat er iets mis was, begreep ik niet wat.

Dieptepunt
Ik kreeg al snel professionele hulp, maar deze sloot helaas niet aan. Consequenties die hulpverleners aan verder gewichtsverlies verbonden, werden niet nagekomen, waardoor ik het gevoel kreeg dat het allemaal niet zo ernstig was. Door mijn sombere stemming had ik geen behoefte aan contact met anderen, ik sloot me vaak op in mijn kamer en lag urenlang in bed. Daarnaast kreeg ik diverse lichamelijke klachten; zo kwam ik de trap bijna niet meer op en kon ik niet meer zonder pijn op een stoel zitten. Ik had het constant koud en had een erg lage weerstand, waardoor ik me vaak ziek moest melden voor school.

Op mijn dieptepunt lag ik twee weken ziek in bed. Ik durfde niet te gaan slapen, omdat ik me zo zwak voelde dat ik bang was om dood te gaan. Hoewel ik vaker gedachten over de dood had, voelde het beangstigend dat ik er nu geen controle over had. De angst om de controle te verliezen was groter dan om weer te gaan eten, dus koos ik voor het leven. Ik ben toen gestart met een deeltijdbehandeling voor mijn eetstoornis.”

Emotie-omgang
Na een behandeling van tweeënhalf jaar ging het weer goed met me. Ik was 18 jaar, klaar met de havo en wilde van mijn leven gaan genieten. Ik accepteerde dat ik herstellende was en dat een terugval altijd mogelijk is. Ik begon met de opleiding pedagogiek en ging op kamers wonen. Al jaren droomde ik ervan om naar Amerika te gaan. Na mijn opleiding besloot ik deze droom te verwezenlijken: ik heb daar toen een jaar als au pair gewerkt.

Met mijn emoties omgaan lukte me nog steeds niet goed. Ik trok nog steeds mijn zelfgemaakte knopen uit mijn haren, en sinds mijn eetstoornis kraste ik mezelf ook. Het krassen begon omdat ik meer pijn nodig had om met mijn negatieve gedachten en gevoelens om te gaan. Daarnaast was het krassen ook een manier om mezelf te straffen, door mijn lage en negatieve zelfbeeld dacht ik dat ik pijn verdiende. Naast het automutileren dronk ik in de weekenden veel alcohol. Door de alcohol voelde ik me vrij van alle problemen en klachten en hoefde ik vooral mijn negatieve emoties niet te voelen. Ik schaamde me om het bij de hulpverlening over mijn automutilatie te hebben, dus verzweeg ik het. Ik voelde me niet normaal en dacht niet hier ooit vanaf te kunnen komen.

Hypnotherapie
Enkele jaren geleden heb ik mijn ervaringen over automutilatie gedeeld, eerst met mijn directe familie, daarna heb ik opnieuw hulp gezocht. Binnen de hypnotherapie heb ik een EMDR-behandeling gehad voor de angsten die ik van kinds af aan had. EMDR is een traumabehandeling die ervoor kan zorgen dat de emotionele lading los wordt gekoppeld van de herinnering. Hoewel ik mijn angsten niet als een trauma heb ervaren, heeft deze behandeling mij wel erg geholpen om mijn angsten meer los te laten en hier meer rationeel over te kunnen denken.

Ook probeerde ik de automutilatie af te bouwen. Door dit te doen, moest ik opnieuw leren hoe ik emoties moet laten binnenkomen, hoe ik ze kan identificeren en hoe ik ze weer kan uiten en los kan laten. Dit was een langzaam en moeizaam proces, maar stukje bij beetje lukte mij dit steeds beter.

Stabiel in herstel
Op dit moment ben ik bezig met de studie pedagogische wetenschappen. Ik blijf steeds op zoek naar manieren om mezelf te ontwikkelen, mezelf doelen te stellen en mijn dromen te verwezenlijken. Zo houd ik controle over mijn perfectionisme en mijn behoefte aan controle. Daarnaast groeit mijn zelfvertrouwen en eigenwaarde wanneer ik buiten mijn comfort zone stap.

Ervaringsdeskundige
“Sinds 2014 werk ik als ervaringsdeskundige bij F-ACT Jeugd in de regio Oss-Uden-Veghel. Ik zet mijn ervaringen in om (groepen) cliënten te ondersteunen in hun herstelproces, zodat zij ondanks hun ervaringen en klachten het leven kunnen leven waar zij tevreden over zijn. Daarnaast vertegenwoordig ik cliënten in cliëntbesprekingen binnen het team, door vanuit cliëntperspectief mee te denken. Het geeft me veel voldoening, kracht en eigenwaarde om anderen te kunnen ondersteunen in hun herstel.”

 

© 2014 GGZ Oost Brabant | Disclaimer ISO9001

Ga naar boven