Magazine over geestelijke gezondheid. Editie 1, maart 2015 | GGZ Oost Brabant - page 37

L
i
nk
37
‘Elke keer is weer ‘n uitdaging, omdat ik op
voorhand niet weet waar we gaan uitkomen’
Tekst
Vivianne Viguurs
Beeld
Wim Hollemans
‘Hij voelde zich een
ander mens. En dat
was ook te zien.
Ontroerend vind
ik zoiets’
“Wanneer mensen psychisch ziek zijn, zet dat hun leven flink op de
kop”, vertelt ze. “Ze hebben vaak het gevoel veel kwijt te zijn en soms
ook het idee niet veel meer goed te kunnen doen. Als geestelijk
verzorger bied ik een luisterend voor hun levensvragen. Ook ga ik
samen met hen op zoek naar antwoord op de vraag hoe je zin kunt
geven aan je leven wanneer dit door psychisch ziek zijn is getekend.
Vragen als: wie wil je zijn, wie mag je zijn en wie kun je zijn nu dit je
is overkomen, staan daarbij centraal.”
Groep
Meestal vinden deze gesprekken in groepen plaats. Volgens Mo-
nique is het voordeel daarvan dat mensen ervaren dat zij niet als
enigen worstelen met hun leven. Daarnaast kan een medewerker
van GGZ Oost Brabant een beroep op de geestelijk verzorgers
doen wanneer deze wil nadenken over ethische kwesties die het
werken in de specialistische GGZ met zich meebrengt. “Dat doen
we volgens de methode van Moreel Beraad”, vertelt Monique. “Dat
is een methode om met elkaar na te denken over welke normen en
waarden ertoe doen in alledaagse situaties en hoe we deze vertalen
naar de zorgpraktijk met het doel: de beste zorg voor onze cliënten.”
Meedenken
Het interessantste van haar werk vindt ze om samen met mensen
op zoek te gaan naar wat voor hen van belang en van waarde is in
hun leven of werk. “Dat lijkt heel voor de hand liggend maar
wanneer het ingewikkeld wordt, kan het helpen als iemand met je
meedenkt om zaken te ontwarren”, legt ze uit. “Voor mij is dat ook elke
keer weer een uitdaging omdat ik op voorhand niet weet waar we
samen gaan uitkomen. Als er dan weer nieuwe mogelijkheden liggen
of het probleem lichter is geworden, ben ik tevreden.”
Levensverhalen
Monique hoort door haar werk veel levensverhalen van de mensen.
Een cliënt die ze een tijdje geleden sprak is haar erg bijgebleven.
“Hij vertelde mij dat hij na meer dan vijftig jaar een schuldgevoel
los heeft kunnen laten. Als jongen van negen jaar had hij een
ernstig ongeluk van dichtbij meegemaakt. Hij was ervan overtuigd
dat hij daar schuldig aan was. Al die jaren had hij er met niemand
over kunnen en durven praten. Door onze gesprekken kwam deze
gebeurtenis weer boven en realiseerde hij zich dat hij niets verkeerd
had gedaan. Hij voelde zich een ander mens. En dat was ook te zien.
Ontroerend vind ik zoiets.”
Humor
Natuurlijk zijn er ook minder leuke dingen aan haar werk, maar die
horen er gewoon bij. “Van anderen hoor ik wel eens dat ik vooral over
de zware kanten van het leven praat met mensen. Dat is ook wel zo,
maar dat betekent niet dat het alleen maar zwaar is. Mensen
relativeren met humor en vaak is er opluchting omdat ze konden
praten over dat wat hen diep bezighoudt en waar ze zelden of nooit
over spreken.”
Zie
1...,27,28,29,30,31,32,33,34,35,36 38,39,40
Powered by FlippingBook