Menu

banner nieuws

Hoe is het om als behandelaar in de GGZ plotsklaps te starten met beeldbellen? Sinds maart is het devies ‘thuis werken tenzij’, om de verspreiding van het coronavirus tegen te gaan. Geen face to face contact in de spreekkamer of groepsruimte, maar contact via het scherm van je laptop, telefoon of tablet. Deze ommezwaai vergt veel inzet, doorzettingsvermogen en creativiteit van iedereen. We spraken met acht behandelaren over hun ervaringen met beeldbellen en delen hier hun tips.

Klik op de poster met tips om te downloaden.

Tips beeldbellen

Vertrouwd koffiepraatje
Eén van de behandelaren van GGZ Oost Brabant is Ingrid Kuijlaars, psychotherapeut van het zorgprogramma Persoonlijkheidsstoornissen in Helmond. “Als ik nu in mijn agenda kijk doe ik alles via beeldbellen. In het begin vond ik het lastig, ik had niet eens een laptop. Het was een eCompilatiefoto 1norme opsteker dat ik die zo snel tot mijn beschikking kreeg”.
Het individuele cliëntcontact is met beeldbellen volgens Ingrid goed te doen. “Al is het wennen voor zowel de cliënten als voor mij, en ik zou het natuurlijk niet in willen ruilen voor face to face contact. Maar als je het vaker doet herken je echt wel emoties. Lichaamstaal is heel belangrijk, ik kruip bijna ìn het scherm bij emoties!”
Het groepsbeeldbellen vindt ze een ander verhaal. “Je ziet alleen degene die praat groot in het scherm, dat maakt het lastig om te zien hoe de anderen erbij zitten.” Wat goed werkt is het digitale koffiepraatje: “We zorgen ervoor dat die onderlinge momentjes er ook zijn. Daarvoor zetten we het scherm vooraf, tijdens de pauze en achteraf een kwartier open, en gaan dan zelf iets anders doen. Dat wordt zeer gewaardeerd door de cliënten.”

Tip van Ingrid: “Maak gebruik van de superusers op de locatie.”

Schep duidelijkheid

Michelle Ploum, sociotherapeut bij de dagbehandeling van het Specialistisch Centrum voor Eetstoornissen in Helmond, werkte al met het programma van Minddistrict. “Dat maakte het voor mij wel makkelijker om het beeldbellen op te pakken.” Voor collega’s maakte ze een bestandje met daarin stap voor stap de uitleg hoe ze te werk moeten gaan. “Ik leg het ook graag aan hen uit per telefoon, daar maak ik tijd voor. We hebben het allemaal druk, maar zo helpen we elkaar vooruit.”
Michelle merkt dat het merendeel van de cliënten het prettig vindt om te beeldbellen. “Vanmorgen hoorde ik nog dat ze vinden dat de kwaliteit van de zorg niet achteruitgaat. Al missen sommigen de informele contacten met de groep. Het feit dat we met jongere cliënten werken, maakt wel dat we een voorsprong hebben in het digitale contact. En: hoe vaker je het doet, hoe gemakkelijker het wordt.”

Wat fijn werkt? Duidelijkheid scheppen, vindt Michelle. “Bij een groepssessie – maar ook bij een vergadering – spreken we af, dat de microfoon uitstaat als je niet praat. Dan is het rustiger. Bij een nieuwe groep geven we meteen instructies, zodat iedereen weet hoe het werkt: ‘gebruik Google Chrome’, ‘als je verbinding even uitvalt praten we je bij’.”

Tip van Michelle: “Spreek in de groep regels af (online etiquette).”

Kijk naar wat wèl kan

“Het vraagt om doorzettingsvermogen en geduld. ‘Het is wennen, maar laten we het gewoon maar proberen’. Dat zeg ik tegen mezelf, tegen collega’s en tegen cliënten,” zegt Mieneke Blom, psychotherapeut Trauma in Helmond. “Kijk vooral naar wat wèl kan. We hebben als team echt gezegd: we willen het met elkaar goed doen. Ik vind het zelf ook leuk om dit met elkaar uit te proberen.”

Ook Mieneke merkt dat het individuele beeldbelcontact best goed verloopt, maar dat het groepsbeeldbellen nog moeilijk is. “De groepstherapie moet je behoorlijk aanpassen, dit heeft voor een deel ook te maken met de problematiek van cliënten. De onderlinge dynamiek is wat lastiger te bewerken, je ziet minder wat er in het lijf gebeurt. Bij het groepsbeeldbellen moet je deelnemers directer aanspreken en vaak aangeven aan wíe je een vraag stelt. Bij het individuele werken gaat dat makkelijker, je hebt een 1 op 1 contact en je ziet beter hoe de cliënt erbij zit.” Als er behoefte aan is, zorgt ze tussendoor voor meer individuele contacten. “Voor een aantal cliënten red je het niet meer met 1 wekelijks contact.”

Tip van Mieneke: “Kijk naar wat er wèl kan.”

Blijven uitproberen

Maaike Zieverink is psycholoog io tot GZ-psycholoog, bij het zorgprogramma Angst-, Dwang- en Stemmingsstoornissen in Oss. Zij heeft in de eerste dagen van de coronacrisis vooral veel getest. “Bij alle contacten die ik via beeldbellen had keek ik structureel welke meldingen er kwamen op welke devices. Zo ontdekte ik gaandeweg steeds meer en lukte het beeldbellen steeds beter. Blijven uitproberen dus!”

De meeste cliënten gaan in het beeldbellen mee, merkt Maaike. “Als ik een afspraak heb met een cliënt die nog niet eerder ingelogd is, dan bel ik een kwartier vóór de afspraak om te helpen met de aanmelding bij Minddistrict.”

In de startfase van de behandeling werkt beeldbellen volgens Maaike goed. “Samen met de cliënt bekijk ik hoe de therapie eruit gaat zien en maken we het persoonlijke plan. Via de berichtenfunctie kunnen we direct de bestanden waarin we werken met elkaar delen.”
Beeldbellen heeft voor Maaike een duidelijke meerwaarde boven telefonisch contact: “Je ziet elkaars bewegingen en hóe iemand iets zegt. Behandelinhoudelijk is het lastiger. Cognitieve gedragstherapie bijvoorbeeld vind ik nog lastiger via beeldbellen. Kun je wel goed de emoties aflezen? Maar het is nu even niet anders en dat begrijpt iedereen ook wel.”

Tip van Maaike: “Plan vóór de eerste beeldbelafspraak een kwartier in om de cliënt telefonisch op weg te helpen in het systeem.”

Mijn agenda is gewoon volgepland

Monique van den Elsen had medio maart geen andere keus dan online te gaan. “Je wilt immers de zorg voor de cliënten overeind houden.” Ze werkt in Helmond, als GZ-psycholoog bij het programma Angst-, Dwang- en Stemmingsstoornissen. “Alleen telefonisch contact is maar beperkt, dus we hebben heel erg ingezet op beeldbellen. Eerst duizelde het me, er waren zoveel mails, instructies en filmpjes. Nu heb ik het onder de knie, ook het groepsbeeldbellen gaat goed. Het is wel moeilijk om precies op het juiste moment een interventie te doen, als het geluid achter loopt bijvoorbeeld. Maar het is zoals het nu is. Je wilt zorg geven en de behandeling niet stil laten vallen.”

Cliënten balen van de omstandigheden, maar ze vinden beeldbellen prettiger dan gewoon bellen, volgens Monique. “Ik merkte dat mensen af gaan glijden door alles wat er speelt. Na een paar dagen heb ik besloten: ik ga niet alleen contact onderhouden, ik ga echt online behandelen. EMDR, CGT, exposure-therapie, je kunt gewoon alle behandelingen online doen. Ik ben ook redelijk instruerend in mijn manier van doen: ‘kun je zorgen dat het werkt en dan zie ik je dan en dan’. Mensen gaan daarin mee. Mijn agenda is gewoon volgepland.”

Tip van Monique: “Besluit bewust om over drempels heen te stappen, dan gaat het eigenlijk vanzelf.”

Vallen, opstaan en weer doorgaan

Pionieren was het voor Danielle Dekkers, samen met haar collega’s in Oss. Als GZ-psycholoog/psychotherapeut/schematherapeut van Persoonlijkheidsstoornissen en Trauma weet ze dat hun cliëntpopulatie om veel contact vraagt. “We hebben meteen gekeken hoe we de cliënten zoveel mogelijk kunnen begeleiden. Door het beeldbellen ervaren ze dat wij er voor hen zijn.”

Vanuit de Vereniging voor Schematherapie zijn webinars gegeven. “Die hebben we om beurten gevolgd en de opgedane kennis gedeeld. Zo hebben we elkaar als team goed ondersteund.”

Volgens Danielle was het vallen, opstaan, leeglopen en toch maar weer doorgaan. “We zijn daarin ook openhartig geweest naar de cliënten: we doen dit voor het eerst en samen moeten we kijken hoe het gaat.” Het team zoekt steeds naar creatieve oplossingen. “Zo kijken we nu of een cliënt die thuis niet over de goede middelen beschikt, op de locatie op een kamer kan inbellen.”

Danielle hoopt dat ze op niet al te lange termijn aan de slag kan met een 1,5 meter groepstherapie. “Mijn therapeutenhart klopt voor echt contact. Voor sommige cliënten is er in de thuissituatie geen veilige of aparte ruimte om over privé zaken te praten.”

Tip van Danielle: “Doe het met je team, niet alleen.”

Over de drempel

Psychotherapeut Appie Mesken doet ‘niets bijzonders’ voor haar gevoel. Zij werkt bij het zorgprogramma Angst-, Dwang- en Stemmingsstoornissen in Helmond. “De situatie laat niet toe dat we nu mensen in de behandelkamer zien zoals we anders doen. Dat stimuleert mij om over die drempel te komen. De start was moeizaam, maar ik leerde al snel hoe ik mijn cliënten met het beeldbellen op weg kan helpen. Ik ben niet snel uit het veld geslagen en zet er mijn schouders onder. Ik durf wel op die knopjes te klikken om dingen uit te proberen”, lacht ze. “Ik vind het fijn dat ik op deze manier iedereen kan blijven volgen, al gaat het bij de een makkelijker dan bij de ander.”

Binnenkort start haar digitale deeltijdgroep. “We gaan de ehealth-modules gebruiken. Het is een klein groepje gelukkig. Omdat je alleen maar degene ziet die praat, is het moeilijk om groepsinterventies te doen. Ik zou graag iedereen goed in beeld zien.”

Appie ziet toekomst in online behandeling. “De jongeren van nu zijn onze volwassenen van morgen. Er zijn hele goede ehealth programma’s, die zouden we veel meer moeten gebruiken. Om daar deel van uit te maken, dàt vind ik interessant.”

Tip van Appie: “Gewoon doen en loop voor advies bij je collega’s binnen.”

Online lunchbegeleiding

Bij het Hoogspecialistisch Centrum voor Eetstoornissen in Helmond werkt agogisch werker Chrissie Smulders. “Wij proberen alle contacten via beeldbellen te doen, zowel de behandelcontacten als de vergaderingen. Ik vind het persoonlijk fijn om de gezichtsuitdrukking van mensen te kunnen zien. Ik hoor ook van de cliënten dat zij vinden dat ze méér met iemand in contact zijn.”
Het team laat zoveel mogelijk programma-onderdelen doorgaan via beeldbellen. Zo is ook de lunchbegeleiding bij de deeltijdgroep van Chrissie online. “Iedereen zit thuis achter het scherm te eten, en zo doen we ook de voor- en nabespreking.”

Wat volgens Chrissie heel goed helpt zijn duidelijke afspraken. “Microfoon uit als je niet praat, hand opsteken als je wat wilt zeggen. Dat zorgt voor rust. We nemen bij het groepsbeeldbellen ook de tijd: doet ieders camera het, doet ieders microfoon het? We hebben afgesproken dat als de verbinding van een persoon hapert, dan wordt hij of zij er even uitgegooid en weer toegevoegd. Soms splitsen we de groep in tweeën, met elk een begeleider. Het is ook een stukje accepteren dat het is zoals het is. We moeten met zijn allen nog even volhouden. Ook naar de cliënten zijn we daarin transparant.”

Tip van Chrissie: “Blijf communiceren met je collega’s.”

 

Bron: Communicatie

GGZ Oost Brabant start met de online zelfhulp inloop. Het is elke ochtend van maandag t/m vrijdag van 10.00 tot 11.00 uur en op maandagavond en woensdagavond van 19.30 tot 20.30 uur. De online inloop is gericht op uitwisseling van ervaring en zelfhulp.

Deelname aan de online zelfhulpgroep is vrijblijvend en men kan op ieder moment instromen. Het is geen hulpverleningsgroep, maar echt een zelfhulpgroep. Het gaat dus niet om behandeling en we geven geen advies. De focus ligt op het met elkaar uitwisselen en onderzoeken hoe iemand persoonlijke verantwoordelijkheid kan nemen voor het eigen welbevinden. Er zijn in ieder geval twee ervaringsdeskundigen aanwezig in de groep en zij nemen de rol van gespreksleider op zich.

Thema’s
We werken aan de hand van thema’s, zie onderstaande lijst. De gespreksleider stellen vragen die met de thema’s te maken hebben. Er is allereerst ruimte om je verhaal kwijt te kunnen.

Maandag

Hoop

Dinsdag

Persoonlijke verantwoordelijkheid

Woensdag

Eigen ontwikkeling

Donderdag

Opkomen voor jezelf

Vrijdag

Steun

Meedoen

Wie wil deelnemen aan een gesprek, kan een mailtje sturen naar: Dit e-mailadres wordt beveiligd tegen spambots. JavaScript dient ingeschakeld te zijn om het te bekijken.. Er worden dan gegevens en instructies gestuurd hoe in te loggen, plus wat ‘huisregels’ om de privacy te waarborgen en goed met elkaar uit te kunnen wisselen.

Om deel te kunnen nemen is ieder geval een apparaat nodig met internettoegang (telefoon, tablet of laptop).

We starten maandag 4 mei.

Bron: Evelien Hulshof, coördinator ervaringsdeskundigheid

Astrid Dirks, psychiater en directeur behandelzaken, vertelt in haar tweede blog over ‘einde van het begin’ in de corona-crisis.

Astrid Dirks gang t Warant“De afgelopen tijd hebben we voor flink wat uitdagingen gestaan in de geestelijke gezondheidzorg. Uitdagingen die we met alle teams gezamenlijk inventief en vol energie hebben aangepakt. We zijn inmiddels aan ‘het einde van het begin’ en dat is ook te zien bij GGZ Oost Brabant. Op de corona cohort-afdeling (CCA), die alweer twee maanden open is, zien we dat de maatregelen van de overheid hebben gewerkt. De toestroom van het aantal cliënten dat besmet is geraakt met het virus neemt af.”

Lees hier het gehele blog. Liken en delen van Astrids blog op jouw sociale media wordt gewaardeerd!

Bron: Communicatie

Pagina 10 van 105

© 2014 GGZ Oost Brabant | InformatieveiligheidDisclaimer Privacy-statement ISO9001 ISO9001

Ga naar boven

Achtergrond-blauw